Bahariya is een van de meer zwierige, levendige van de woestijn oases. Gelegen op ongeveer 365 kilometer vanaf Cairo, is ze ook de meest toegankelijke. Deze oase is aan alle kanten omringd door hoge bergruggen, en de bodem veelal bedekt door kruid en grasachtige planten en enorme dadelpalmen. En verspreid vind je overal kleine verfrissende bronnen. De vallei is bezaaid met kegelvormige heuvels die ooit eilandjes vormden in een groot meer, dat dit gebied heeft bedekt in pre historische tijden. In de Faraonische tijd, was de oase een landbouwcentrum, waar wijn werd geproduceerd wat zelfs tot zo ver als Rome werd geëxporteerd. Het lag op een Libische karavaanroute naar de Nijl delta, die ervoor zorgde dat ook veel later nog dit gebied goed floreerde. Recentelijk zijn er opzienbarende archeologische vondsten ontdekt, zoals het graf van de gouden mummies en de oase heeft een makkelijke toegang tot de witte en zwarte woestijn, welke woestijn jaarlijks door steeds meer toeristen bezocht worden. Het leven gaat er traag en je waant je toch wel een aantal decennia terug in de tijd. Naast de kleine pick up truckjes gebruiken nog veel mensen de ezel als vervoermiddel, wat je merkt als de zon ondergaat en de moskee begint de mensen te stimuleren tot het gebed, want daarna hoor je horden ezels balken in een weerwoord op de omroeper.

Niet alleen de oase zelf is boeiend, maar ook de woestijn ten zuiden hiervan. Er zijn genoeg gidsen die met u mee kunnen naar de witte woestijn, die uw adem zal benemen. Onderweg daarnaar toe vindt u

Meer dan 12 kleine gehuchten verspreid over de oase zult u hier vinden. Allen met vruchtbaar land met palmentuinen en boomgaarden, die de traditionele levenswijze ondersteunen. Een imposant oud fort gebouwd met modderstenen waakt over de dorpen herinnert aan het minder relaxte verleden. Het geheel voldoet zeker aan de romantische verwachting van elke bezoeker. Deze regio was bewoond al in pre historische tijden wat aangegeven wordt door de vondsten van botfossielen van mensen tot 150.000 jaar terug. Dakhla had een uitgestrekt meer en rotstekeningen laten zien dat olifanten, zebra’s en struisvogels aan haar oevers wandelden.

Toen dit gebied meer en meer uitdroogde trokken de bewoners naar de Nijl vallei. In de Faraonische tijden, waren er nog een aantal gehuchten over en was het gebied nog rijk aan granen, fruit en wijn. De Romeinen en later de Christenen lieten er hun merk/onderscheiding achter door te bouwen op de restanten van de oude nederzettingen. Wat nu nog over is uit de Middeleeuwen zijn de dorpen die lijken op forten die herinneren aan de gewelddadige tijden van Arabieren en Bedouinen.

De ligging is het dichtst bij de Nijlvallei, maar deze oase heeft een onmiskenbare rol gespeeld in de levens van bewoners van de Vallei, die verbannen werden voor een periode als straf voor hun daden. De afgelegen ligging, de straffende zomerhitte en vernietigende woestijnwinden betekenen dat de oase synoniem stond voor misère en verbanning. Het lijkt dan ook vreemd, dat de hoofdstad van de oase gekozen werd van het nieuwe Vallei Gouvernement rond 1950. Het leven daar is daardoor wel verbeterd in dit woestijnstadje. Zo wie zo is een bezoek aan de diverse fascinerende oude sites hier zeker de moeite waard. Liggend in een laagtegebied van 220 bij 40 kilometer, was Kharga oase ook op een kruispunt van vitale woestijnhandelsroutes inclusief de beroemde 40 dagen route, die Darfur in Soedan verbond met Asseyut in de Nijl vallei, een route van ruim 1700 kilometer. Ook wel “de weg van de stoffige dood”genoemd, vanwege de vele slaven die onderweg naar hun nieuwe bestemming de dood vonden. De route wordt tegenwoordig niet meer gebruikt. In de tijd van de Romeinen werden waterbronnen aangeboord, oogsten verbeterd en forten aangelegd ter bescherming van de kostbare handelswaar tegen de aanvallen vanuit de woestijn door de woestijnnomaden. In de tijd van de Britse overheersing werd dankbaar gebruikt gemaakt van de bestaande forten ter bescherming van hun imperium, maar meer als uitkijkposten. Heden ten dage worden er pogingen gedaan om steeds meer land geschikt te maken voor de intensieve landbouw, waar het land wel door uitgeput wordt.

Kharga is de drukste oase van allemaal. Hier heeft het Gouvernement een poging gedaan het een en ander te moderniseren. Maar niet iedereen zullen de hoeveel asfalt en blokvormige huizen zien als een verbetering. Toch is het de moeite waard om te ontdekken. Wil je de Grieks Romeinse oude plaatsen bezoeken, zul je jouw eigen transport moeten regelen. Het is dus handig om begeleiding bij je te hebben.

In oude dagen was ook dit plaatsje net als Aswan een belangrijke handelspost en militair garnizoensplaats. Goud en olifanten waren de belangrijkste handelswaar voor die tijd. De olifanten werden gebruikt als vervoermiddel tijdens expedities.

Nu is de tempel de hoofdattractie van dit dorp. Verder is er op donderdagen een enorme koemarkt, wat aangeeft dat dit vriendelijke dorpje veel boeren als bewoners heeft. Vele Nubiers die uit hun dorpen zijn verdreven door de bouw van de Dam hebben hier een plekje gevonden. De vruchtbare grond brengt hier heerlijke maïs en suikerriet voort, waar de boeren goed van kunnen leven.

In het Oude Egypte was Edfu een nederzetting en begraafplaats al sinds 3000 jaar voor Christus, aangezien het een centrum was van de valkgod Horus van Behdet (de oude naam voor Edfu), en de hoofdplaats van de tweede nome van Opper-Egypte. In de Ptolemaische tijd werd er een tempel opgericht ter ere van Horus. De Grieken vereenzelvigden Horus met Apollo en daarom werd deze stad door de Grieken ook wel Apollinopolis Magna genoemd. Het moderne Edfu een centrum voor suikerriet en aardewerk is een vriendelijk, bezig, provinciaal stadje. Ondanks dat het een agrarisch centrum is, is de hoofdbron van inkomen het toerisme. De bazaar, waar je langs moet om bij de tempel te komen, lijkt voor iedereen wat wils te hebben. Zoals vele andere Egyptische steden vind je hier mobile telefoonwinkels en in het hart een plein met aardige café restaurants, maar ook aan de kant van de Nijl zijn tegenwoordig aardige plekjes te vinden.